FA

داستان برند شخصی؛ از یک تصمیم واقعی شروع کنید

· · 7 دقیقه مطالعه

آخرین بازنگری ·

دفتر باز و مسیرهای شیشه‌ای که به یک نقطه تصمیم می‌رسند؛ تصویر مفهومی داستان برند شخصی

برای نوشتن داستان برند شخصی، لازم نیست زندگی‌تان را به یک داستان موفقیت نمایشی تبدیل کنید. یک تصمیم واقعی هم می‌تواند نشان دهد چطور فکر می‌کنید: چه چیزی را دیدید، چه گزینه‌هایی داشتید، چرا یک راه را انتخاب کردید و بعد چه چیزی روشن شد.

این راهنما کمک می‌کند یک تجربه کاری قابل انتشار را مرتب کنید؛ حتی اگر نتیجه آن هنوز کامل نشده باشد. خروجی، یادداشت کوتاهی است که بتوانید در صفحه درباره من، مقاله یا گفت‌وگوی حرفه‌ای از آن استفاده کنید.

در این مقاله
  1. تصمیمی انتخاب کنید که برای مخاطب معنی دارد
  2. برگه تصمیم برای نوشتن داستان برند شخصی
  3. از جمله مبهم به روایت قابل بررسی برسید
  4. نتیجه، خروجی و برداشت شخصی را قاطی نکنید
  5. لازم نیست برای جذابیت، حریم خصوصی را خرج کنید
  6. داستان برند شخصی را با یک سوال مفید تمام کنید

تصمیمی انتخاب کنید که برای مخاطب معنی دارد

به‌جای تعریف کردن تمام سابقه کاری، یک موقعیت محدود انتخاب کنید. مثلا زمانی که پیش از تبلیغات، مسیر پاسخ‌گویی را بررسی کردید؛ وقتی یک پروژه را چون با تخصص یا ظرفیت تیم سازگار نبود نپذیرفتید؛ یا وقتی تیم بین دو روش اجرا تصمیم گرفت. فقط موردی را بنویسید که واقعا اتفاق افتاده و اجازه توضیحش را دارید.

مخاطب قرار نیست صرفا از شما تعریف کند. باید بفهمد این تصمیم چه نسبتی با مسئله او دارد. اگر برای یک مدیر می‌نویسید، محدودیت زمان، اختیار و منابع شاید از جزئیات شخصی زندگی شما مرتبط‌تر باشد. در راهنمای برند شخصی مدیران، توضیح داده‌ایم چطور از چنین روایت‌هایی برای معرفی تخصص خود استفاده کنید.

برگه تصمیم برای نوشتن داستان برند شخصی

این سوال‌ها را برای خودتان جواب بدهید. لازم نیست همه پاسخ‌ها منتشر شوند؛ بعضی فقط کمک می‌کنند متن نهایی دقیق بماند.

زمینه: چه کاری در چه شرایطی انجام می‌شد؟

مسئله: چه چیزی مشاهده کردیم و چه چیزی فقط برداشت ما بود؟

گزینه‌ها: چه راه‌های دیگری وجود داشت و چرا کنار گذاشته شدند؟

تصمیم: دقیقا چه کاری را تغییر دادیم؟

نقش‌ها: سهم من، تیم و مشتری در تصمیم و اجرا چه بود؟

شاهد: کدام سند، خروجی یا داده از این روایت پشتیبانی می‌کند؟

حد نتیجه: چه چیزی را هنوز نمی‌دانیم و چه علت‌های دیگری ممکن است موثر بوده باشند؟

اجازه: چه بخش‌هایی قابل انتشار است و چه کسی باید تایید کند؟

این هشت بخش با هم یادداشت یک تصمیم را می‌سازند. آن‌ها را در یک سند شخصی کپی کنید و کنار هر پاسخ، شاهد موجود یا عبارت «هنوز نمی‌دانم» را بنویسید.

اگر در تشخیص مشاهده و برداشت مشکل دارید، تمرین آماده کردن اطلاعات جلسه مشاوره به جدا کردن آن‌ها کمک می‌کند. «مشتری جواب نداد» مشاهده است؛ «قیمت بالا بود» تا زمانی که شاهد ندارید، یک توضیح احتمالی است.

از جمله مبهم به روایت قابل بررسی برسید

جمله «من همیشه راه‌حل خلاقانه پیدا می‌کنم» به مخاطب چیزی برای بررسی نمی‌دهد. برای نشان دادن روش فکر کردن، صحنه و تصمیم را توضیح دهید. نمونه زیر کاملا فرضی است و به پروژه‌های من یا مشتری واقعی اشاره ندارد.

۱. نشانه را از توضیح احتمالی جدا کنید

در سناریو، پیام‌هایی هست که بعد از اولین پاسخ ادامه پیدا نکرده‌اند. این نشانه قابل مشاهده است. «تبلیغات ضعیف است»، «مخاطب مناسب نیست» و «قیمت بالاست» هنوز توضیح‌های احتمالی‌اند. در یادداشت اولیه، نشانه و فرضیه‌ها جدا نوشته می‌شوند تا روایت از همان ابتدا یک علت تاییدنشده را قطعی معرفی نکند.

۲. بررسی‌ای را نشان دهید که تصمیم را تغییر داد

تیم مسیر چند درخواست اخیر را از پیام اول تا آخرین پاسخ مرور می‌کند. در این مثال، بعضی پاسخ‌ها قدم بعدی ندارند و مسئول پیگیری روشن نیست. این بررسی ثابت نمی‌کند که مشکل تبلیغات یا قیمت وجود ندارد؛ فقط یک مانع مشخص در مسیر فعلی پیدا کرده که می‌توان برایش کاری انجام داد.

۳. گزینه‌ها و دلیل انتخاب را بنویسید

سه انتخاب مطرح است: افزایش بودجه، بازنویسی پیشنهاد خدمت یا روشن کردن روند پاسخ‌گویی. تیم فعلا گزینه سوم را انتخاب می‌کند، چون مستقیما به ابهام مشاهده‌شده مربوط است و مسئول اجرای آن مشخص می‌شود. افزایش بودجه رد همیشگی نشده؛ تصمیم آن تا بررسی مسیر پاسخ عقب افتاده است. همین تفاوت، روایت را از توصیه کلی «تبلیغ نکنید» جدا می‌کند.

۴. سهم افراد و چیزی را که واقعا آماده شده ثبت کنید

در این مثال، مشاور پیام‌ها را بررسی می‌کند و پیشنهاد تغییر می‌دهد؛ مدیر فروش مسئول اجراست و تیم فروش متن پاسخ و قدم بعدی را تنظیم می‌کند. خروجی فعلی یک روند مکتوب است. هنوز معلوم نیست تیم چقدر از آن استفاده می‌کند یا چه اثری روی فروش دارد. سند روند، شاهد آماده‌شدن همان خروجی است؛ شاهد افزایش درآمد نیست.

حالا مواد لازم برای یک روایت کوتاه مشخص‌اند: درخواست اولیه، نشانه، بررسی، گزینه انتخاب‌شده و حدود نتیجه. در نسخه عمومی لازم نیست تمام جزئیات بررسی یا متن پیام مشتری بیاید. روایت نمونه می‌تواند چنین باشد:

تعداد کمی از درخواست‌ها به همکاری می‌رسید و مدیر پیشنهاد افزایش بودجه تبلیغات را مطرح کرد. در بررسی نمونه پیام‌های اخیر، دیدیم بعضی پاسخ‌ها قدم بعدی را مشخص نمی‌کنند و مسئول پیگیری هم روشن نیست. پیشنهاد کردیم پیش از افزایش بودجه، مسئول و روند پاسخ‌گویی مشخص شود. مدیر فروش مسئول اجرا شد و تیم فروش متن پاسخ و قدم بعدی را تنظیم کرد. تا زمان این یادداشت، روند جدید نوشته شده است؛ هنوز نمی‌دانیم چقدر اجرا می‌شود یا چه اثری بر فروش دارد.

این روایت ادعای موفقیت بزرگ ندارد، اما تصمیم و دلیلش را قابل فهم می‌کند. خواننده می‌بیند چه چیزی بررسی شده، چه تغییری پیشنهاد شده و چه چیزی هنوز معلوم نیست. اگر بعدا داده قابل اتکا به دست آمد، می‌توانید با تاریخ و بازه مشخص، ادامه روایت را اضافه کنید.

نتیجه، خروجی و برداشت شخصی را قاطی نکنید

نوشتن یک دستورالعمل، خروجی کار است. استفاده تیم از آن، تغییر در اجراست. افزایش فروش، نتیجه‌ای جداست که می‌تواند تحت تاثیر قیمت، فصل، کانال ورودی و عوامل دیگر باشد. از وجود یک خروجی به نتیجه تجاری نپرید.

اگر عددی منتشر می‌کنید، تعریف، بازه، منبع و حدود آن را بنویسید. اگر فقط مشاهده یا نظر شخصی دارید، با همان نام بیانش کنید: «برداشت من این بود…» یا «در این نمونه دیدیم…». حذف عدم قطعیت برای قوی‌تر شدن داستان، می‌تواند معنی تجربه را عوض کند.

در روایت تیمی، از «من» برای سهم خودتان و از «ما» برای کار مشترک استفاده کنید. تصمیمی که با همکاری دیگران گرفته شده، با حذف نام یا نقش آن‌ها تبدیل به دستاورد فردی نمی‌شود.

لازم نیست برای جذابیت، حریم خصوصی را خرج کنید

محتوای حرفه‌ای به جزئیات مرتبط نیاز دارد، نه لزوما نام مشتری، مبلغ قرارداد یا بخش‌های خصوصی زندگی. ناشناس‌کردن هم همیشه کافی نیست؛ ترکیب چند جزئیات ممکن است شخص یا پروژه را قابل شناسایی کند. نسخه قابل انتشار را با حدود توافق و اجازه افراد تطبیق دهید.

اگر اجازه روایت ندارید، می‌توانید روش تصمیم‌گیری را آموزش دهید و مثال مستقلی بسازید که از ابتدا «فرضی» معرفی شود. آن مثال نباید طوری نوشته شود که خواننده آن را تجربه پنهان‌شده شما تصور کند.

داستان برند شخصی را با یک سوال مفید تمام کنید

به‌جای «پس هرگز تسلیم نشوید»، بپرسید: خواننده با این تجربه چه چیزی را می‌تواند در کار خودش بررسی کند؟ در نمونه بالا، قدم بعدی این است که مسئول و مرحله بعد چند درخواست اخیر را مشخص کند؛ نه اینکه همان راه‌حل را بدون بررسی کپی کند.

وقتی روایت آماده و مجوز انتشارش روشن شد، جای آن را در برنامه محتوا مشخص کنید. راهنمای تقویم محتوای برند شخصی کمک می‌کند این تجربه را به یک سوال مخاطب و هدف انتشار مشخص وصل کنید.

در بخش روایت برند دوره Caleb Ralston، از ۲۶:۲۴، داستان برند فراتر از یک نقطه عطف نمایشی مطرح می‌شود. برگه تصمیم و مثال این مقاله، پیشنهاد مستقل سایت برای روایت دقیق‌تر تجربه کاری‌اند.

یک تصمیم واقعی انتخاب کنید و برگه بالا را پر کنید. اگر هنوز شاهد نتیجه یا اجازه انتشار ندارید، همان بخش را باز بگذارید. داستانی که حدودش معلوم است، به خواننده فرصت می‌دهد روش فکر کردن شما را بسنجد.

جست‌وجو در نوشته‌ها

از عرفان بپرس

ممکنه جواب سوالت تو یکی از نوشته‌ها باشه. اگر می‌خوای درباره کسب‌وکارت حرف بزنیم، از صفحه ارتباط پیام بده.

راه‌های ارتباط

راه‌های فرستادن پیام تو صفحه ارتباط هست.

ارتباط